Maria Montessori

Maria Montessori

Włoszka, żyła w latach 1870 – 1952. Była pierwszą kobietą studiującą medycynę we Włoszech, lekarzem psychiatrą, antropologiem i pedagogiem, twórczynią nowatorskiej metody pedagogicznej (Metoda Montessori), powstałej w wyniku badań naukowych i licznych obserwacji. Montessori uważała, że głównym zadaniem pedagogiki jest wspieranie spontaniczności i twórczości dzieci, umożliwianie im wszechstronnego rozwoju fizycznego, duchowego, kulturowego i społecznego.

W 1896 r. uzyskała doktorat z psychiatrii i przyjęła asystenturę w Klinice San Giovanni. Obserwując tam upośledzone dzieci zainteresowała się pedagogiką specjalną, a później pedagogiką ogólną. Wykorzystując osiągnięcia francuskich lekarzy – pedagogów: Itarda i Seguina, opracowała materiał dydaktyczny zwany materiałem Montessori. Praca z tym materiałem dała nieoczekiwane rezultaty. Dzieci upośledzone osiągały dobre wyniki w nauce, czego dowodem były pozytywne oceny z egzaminów do szkoły powszechnej. W 1901 r. Montessori rozpoczęła studia z antropologii na Uniwersytecie Rzymskim. Wkrótce w ramach projektu socjalnego powstała świetlica dla ubogich dzieci z dzielnicy San Lorenzo w Rzymie. Montessori powierzono jej zorganizowanie i kierowanie placówką. Nazwano ją Casa dei Bambini (Dom dziecięcy). 6 stycznia 1907 r. uroczyście otwarto przedszkole. Na co dzień przebywało tam ok. 50 dzieci w wieku od 3 do 6 lat. Początkowo był to eksperyment – Montessori chciała sprawdzić jak dzieci reagują i zajmują się pomocami rozwojowymi. Już po kilku tygodniach w zachowaniu podopiecznych zaczęły zachodzić duże zmiany. Z rozkojarzonych początkowo, dzieci stawały się zdolne do coraz dłuższej koncentracji uwagi. W sali coraz więcej było ładu i ciszy. Dzieci doskonale się rozwijały, samodzielnie podejmowały działania.

Sukces Casa dei Bambini stał się punktem wyjścia szerokiego zainteresowania placówką pedagogów we Włoszech i w świecie. W krótkim czasie zaczęły powstawać kolejne Casa dei Bambini w Rzymie, Mediolanie, innych miastach włoskich oraz za granicą. Zaczęto organizować szkolenia dla nauczycieli przygotowujące do pracy z dziećmi. Pierwszy Międzynarodowy Kurs Pedagogiki Montessori odbył się w 1909 r. i tak do śmierci Montessori było ich prawie czterdzieści. Organizowano liczne kongresy poświęcone tej pedagogice, powstały liczne stowarzyszenia, najbardziej znaczącym jest Asociacion Montessori Internationale ( AMI) – Międzynarodowe Stowarzyszenie Montessori z siedzibą w Amsterdamie.
W latach 1911 – 1952 Montessori odbyła liczne podróże uczestnicząc w kongresach pedagogicznych i organizując kursy dla nauczycieli, m.in. do USA, Anglii, Hiszpanii, Holandii, Austrii, Szwajcarii, Niemiec, Francji, Indii, Pakistanu, Szwecji. Wszędzie tam spotykała się z wielkim uznaniem. Powstały liczne dzieła, które cieszyły się ogromną popularnością. W USA pięciotysięczny nakład książki pt. Montessori Method został wykupiony w ciągu 4 dni.

W 1933 r., po dojściu Hitlera do władzy w Niemczech, książki Montessori zostały spalone. W 1938 r. w Austrii, po wkroczeniu wojsk hitlerowskich, zamknięto szkoły Montessori. W 1939 r. Maria Montessori wyjechała do Indii, gdzie z powodu wybuchu wojny musiała zostać aż do 1946 r. W tym czasie nastąpił rozkwit indyjskiego ruchu montessoriańskiego. Po powrocie do Holandii, aż do śmierci jeździła po świecie głosząc swą pedagogikę: prowadziła wykłady i szkolenia, brała udział w kongresach UNESCO. Pedagogika Montessori dotarła niemal do wszystkich zakątków świata, jej prace zostały przetłumaczone na wiele języków. W 1949 r. Montessori została nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla. Maria Montessori zmarła mając 82 lata w Noordwijk w Holandii, gdzie mieszkała od 1936 r.

Szkoła Podstawowa Montessori im. św. Urszuli Ledóchowskiej

ul. Czerniakowska 128
00-454 Warszawa

Godziny otwarcia

poniedziałek - piątek
 w godz. 7.30 – 17.00

sekretariat:
poniedziałek - piątek
 w godz. 8.15 – 15.30